Viral η Θεσσαλονίκη για το 2017

Μια μας πάγωσαν οι αλατιέρες με το  μπήκε το 2017 και πλάκωσε η παγωνιά με αποτέλεσμα να μείνουμε χωρίς θέρμανση κάποιοι για μέρες...για το νερό ούτε λόγος! ΝΕΡΟ....έχετε υπομονή!

Και αφού γίναμε γνωστοί τον Γενάρη σαν πόλη, είπαμε να το συνεχίσουμε και τον Φεβρουάριο, με μια βόμβα που βρέθηκε μετά από εβδομήντα και χρόνια στο Κορδελιό!

Για πρώτη φορά, σε καιρό ειρήνης έγινε η μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμού, μέσα σε μια πόλη, έτσι ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα.

72.000 κάτοικοι μετακινήθηκαν την Κυριακή το πρωί με αποτέλεσμα η επιχείρηση "Εξουδετέρωση βόμβας στο Κορδελιό", να στεφτεί με επιτυχία!

Τώρα αναμένουμε τι μας επιφυλάσσει o Μάρτιος σαν πόλη για να πάρουν πάλι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φωτιά!

Πάρτε μια ιδέα:

Μια φορά κ ένα καιρό ‏@paramithigr  Jan 11

Πάγωσαν,λέει, οι αλατιέρες στην Θεσσαλονίκη. Μα καλά, λίγο ρύζι δεν είχαν μέσα για να μην πετρώσει το αλάτι? Όλα εμείς πχια?

Aη Χασου ‏@Batzalakos  Jan 11

πάγωσαν οι αλατιέρες λέει. νταξει εχουμε και τις πιπεριέρες

Ydrochoos_GR ‏@ydrochoos_gr  Feb 10

Αισιοδοξία είναι να πιστεύεις ότι ο Δήμος που του πάγωσαν οι αλατιέρες μπορεί να απενεργοποιήσει βόμβα του Β'ΠΠ #Κορδελιο #ask_flambouraris

Μίρκα κοσμιδου ‏@Ej7HJpbkKaBQM3W  Jan 10

Πάγωσαν λέει οι αλατιέρες του Δήμου Θεσσαλονίκης.Ωραία η δικαιολογία.Το σκέφτηκαν πριν ή μετά τη σύσκεψη;

мαмα мαяια ツ ‏@_mama__maria_  Jan 10

Έτσι για να μην έχουμε απορίες!!!!!! Αλήθεια οι αλατιέρες της Περιφέρειας γιατί δεν πάγωσαν? αυτές είναι άλλης τεχνολογίας? #χιονι

Nana Oscar winner ‏@Nana_Ioanna  Feb 9

Η άλλη θα παντρευότανε την Κυριακή στο Κορδελιό και ακυρώθηκε ο γάμος της λόγω βόμβας.Εγω στη θέση της την πεθερά δεν θα την ενημέρωνα

Cocoblocos® ‏@jojiopjose  1h1 hour ago

Τώρα που πήραν την βόμβα από το Κορδελιό μπορούν να συνεχιστούν οι εργασίες για το Μετρό

Εγώ® ‏@O_Madrilenos  7h7 hours ago

-Μάνα θα πάω στο Κορδελιό. -Ζακέτα να πάρεις.

Εγώ® ‏@O_Madrilenos  11h11 hours ago

Αν κυνηγάτε την αδρεναλίνη, σήμερα μπορείτε να πάτε μία βόλτα στο Κορδελιό

Spidey ‏@Silver_Spidey  17h17 hours ago

-Οι παππούδες μου έφυγαν απο το Κορδελιό το '17. Ξεριζωμένοι... -Καημένοι... Και που πηγαν; -Πηραν το λεωφορείο για Μενεμένη... -...

Miltos ‏@miltostr  Feb 7

Επειδή δεν έχω καταλάβει ακόμα, τελικά τη βόμβα στο Κορδελιό προσπαθούμε να την απενεργοποιήσουμε ή προσπαθούμε να σκάσει;

Stay strong, we have 10 more months ahead...

❤✡Love

Kristy

Kristy is suggesting:Μους σοκολάτας ***

Μια πανεύκολη συνταγή για μια λαχταριστή, υπέροχη μους σοκολάτας με άρωμα καφέ, με σοκολατένια μπισκοτένια τραγανή βάση με 5 μόνο υλικά. Πασπαλίστε με σκόνη κάκαο, συνοδεύστε με σαντιγί και καλή… απόλαυση.

Υλικά συνταγής

175 γρ. μπισκότα σοκολάτας Πτι Μπερ Παπαδοπούλου

85 γρ. λιωμένο βούτυρο

400 γρ. σοκολάτα κουβερτούρας ΙΟΝ ψιλοκομμένη

600 ml κρέμα γάλακτος πλήρης λιπαρών (36% λιπαρά)

1/4 φλ. τσαγιού λικέρ με άρωμα καφέ

κακάο ΙΟΝ σε σκόνη και σαντιγί για γαρνίρισμα (προαιρετικά)

Εκτέλεση συνταγής

Για τη μπισκοτένια βάση: Θρυμματίζετε σε μούλτι τα μπισκότα σε σκόνη (σαν τριμμένη φρυγανιά), προσθέτετε και το λιωμένο βούτυρο και συνεχίζετε το χτύπημα μέχρι να συνδυαστούν και έχετε ένα μείγμα σαν βρεγμένη άμμο. Ρίχνετε το μείγμα στο βουτυρωμένο ταψάκι και στρώνετε ισομερώς, πιέζοντάς το, στη βάση του ταψιού. Το βάζετε στο ψυγείο να κρυώνει για 30 λ.

Για τη μους σοκολάτας: Εν τω μεταξύ, λιώνετε σε μεγάλο σκεύος τη σοκολάτα σε μπεν μαρί, ανακατεύοντας ανά διαστήματα, για 8-10 λ ή μέχρι να λιώσει καλά η σοκολάτα και έχετε ένα λείο μείγμα. Την αφαιρείτε από τη φωτιά και την αφήνετε στην άκρη για 10 λ να κρυώσει. (*)

Χτυπάτε πολύ καλά στο μίξερ τη κρέμα γάλακτος με το λικέρ μέχρι να έχετε μια πηχτή σαντιγί. Ρίχνετε σταδιακά τη σαντιγί στη κρέμα ανακατεύοντας απαλά με μια μαρίζ, με μαλακές -για να μη φύγει ο αέρας- κυκλικές κινήσεις, από κάτω προς τα επάνω, μέχρι να ενσωματωθούν πλήρως.

Στρώνετε τη μους πάνω από τη μπισκοτένια βάση, ισιώνετε την επιφάνεια με μια σπάτουλα και την αφήνετε στο ψυγείο για 3 τουλάχιστον ώρες μέχρι να σταθεροποιηθεί καλά. Μετά τη κόβετε σε κομμάτια, τη πασπαλίζετε, προαιρετικά, με σκόνη κακάο και σερβίρετε.

Βουτυρώνετε ένα στρογγυλό ταψάκι με αποσπώμενη βάση, διαμέτρου βάσης 20 εκ. και το στρώνετε στη βάση και τα τοιχώματα με χαρτί ψησίματος.

(*) Σημείωση: Βεβαιωθείτε ότι η μους σοκολάτας και η σαντιγί, όταν τις αναμίξετε, θα βρίσκονται σε παρόμοιες θερμοκρασίες. Αν η σαντιγί είναι πάρα πολύ κρύα και η σοκολάτα ζεστή δεν θα αναμειχθούν καλά.







Πηγή: sintayes.gr

When all ends with a signature on a paper

Λυπηρό...ναι!

Αναγκαίο...κάποιες φορές, δυστυχώς!

Η συνέχεια...κάποιες φορές δύσκολη!

Τα παραμύθια λένε πως κάποια στιγμή τελειώνουν....

Τελειώνουν και αρχίζουν άλλα καλύτερα....

Τελειώνουν και αργείς να μαζέψεις τα κομμάτια σου....

Τελειώνουν και η ζωή προχωράει.....

Μάλλον κάτι από όλα αυτά συμβαίνει......

Όλα τα ωραία ξεκινάνε με τις καλύτερες προδιαγραφές, με τους καλύτερους οιωνούς σε μια σχέση.

Παρόν και μέλλον

Τα χρόνια δίπλα σε ένα άνθρωπο που θέλεις να μοιραστείς τη ζωή σου για πάντα!

Μεγάλη κουβέντα αυτό το για Πάντα. Ποτέ δε μου άρεσε. Μάλλον με τρόμαζε και υποσυνείδητα θεωρούσα ότι στο άκουσμα και μόνο αυτής της λέξης όλα θα γινόταν άνω κάτω....

Νιώθεις, Ζεις, Ελπίζεις, Ποθείς, απλά κάποια μέρα, ξαφνικά ή μη, όλα αυτά μπορεί να τελειώσουν.

Είτε με ένα χαμό, είτε με ένα χωρισμό. 

Στην αρχή όλα μπορεί να κυλούν αργά και βασανιστικά, όμως, όπως λέει και ο λαός μας,  'ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός'.

 Η ζωή είναι καθημερινά μαθήματα επιβίωσης, έτσι μαθαίνεις να ελέγχεις τα συναισθήματά σου και να θωρακίζεις τον εαυτό σου σε κάθε εναλλαγή που θα έρχεται.

Αν και θεωρούμε ότι πολλά τελειώνουν με ένα χωρισμό, στην ουσία το μόνο που τελειώνει είναι μια αγάπη που έφτασε στο τέλος της και η δύναμη της συνήθειας να είσαι καθημερινά με έναν άνθρωπο και να μοιράζεσαι μαζί του, τη ζωή σου.

Είναι δύσκολή η στιγμή της επισφράγισης αυτού του τέλους, αλλά αναπόφευκτη δυστυχώς.....

                                                             -------------------------------

Η έμπνευσή μου προέρχεται από την καθημερινή παρατήρηση των ανθρώπων, και τις ιστορίες που μοιράζονται μαζί μου, και τους ευχαριστώ.

Τα τελευταία 6 χρόνια ήταν πολύ εποικοδομητικά για μένα στα πάντα!

Έμαθα να αγαπώ τους ανθρώπους με το καθαρό βλέμμα.

Το βλέμμα που σου χαμογελάει.

Το βλέμμα που σου υποδεικνύει την ανοιχτή καρδιά κάποιου.

Τέτοιους ανθρώπους προσπαθώ να έχω δίπλα μου, γιατί το καθάριο βλέμμα για μένα σημαίνει καθάρια ψυχή!

*Το άρθρο αφιερώνεται σε μία κοπέλα κάπου μακριά, που μοιράστηκε την ιστορία της μαζί μου*

Love the people you have near you///enjoy every minute as if it's the last one

Love 

Kristy

24 Ιουλίου...αφιερωμένη πάντα σ΄εσένα!

-Και σήμερα γιορτάζεις πουλάκι μου....μην το ξεχνάς
-Αλήθεια, γιαγιά?
-Αλήθεια, τζιέρι μου. Δυο φορές το χρόνο θα γιορτάζεις, ρώτησα εγώ τον παπά!

-Μάλιστα γιαγιά.

Ήμουν πολύ μικρή ακόμη, όταν η συνονόματη γιαγιά μου, μου έκανε αυτήν την κουβέντα.
Από τότε, και κάθε χρόνο, την έπαιρνα τηλέφωνο δυο φορές το χρόνο για τη γιορτή της.
Αφού γιορτάζαμε δύο φορές, δεν έπρεπε να το ξεχνάμε!!!

-Να 'σαι καλά, πουλάκι μου, σ' ευχαριστώ για τις ευχές, και συ με ένα καλό παλικάρι να έρθω και εγώ στο γάμο σου.
-Αλήθεια, θα έρθεις?
-Θα το κανονίσω εγώ και θα τους πω να με φέρουν!
(Η γιαγιά για πολλά χρόνια δυστυχώς ήταν στο κρεβάτι)
Μην αργείς όμως, ε, να προλάβω.....

Αυτός ήταν ο καημός της, να έρθει στο γάμο της συνονόματης εγγονής της, δυστυχώς όμως δεν πρόλαβε, έφυγε ένα ζεστό πρωινό του Αυγούστου, ήσυχη στο κρεβάτι της. Πάνε εννέα χρόνια από τότε....

-Τελικά δεν πρόλαβα να εκπληρώσω την ευχή της!

Κάθε χρόνο όμως, τέτοια μέρα, τη θυμάμαι πιο έντονα από τις υπόλοιπες μέρες.
Είναι σαν να μου μιλάει από εκεί που είναι. -Πουλάκι μου, ήρθες...έλα εδώ να σε φιλήσω....
Σαν να μου χαμογελάει.
Σαν να μου λέει, σου ζήτησα κάτι πριν φύγω και δεν το έκανες....

-Δε γινόταν γιαγιάκα μου να εκπληρώσω την τελευταία σου επιθυμία, ήταν αδύνατον δυστυχώς.....

Γι' αυτήν τη γιαγιά σήμερα είναι αφιερωμένο αυτό το άρθρο μου.
Γι' αυτήν και για μένα που γιορτάζουμε και σήμερα...
Γι' αυτήν που έστω και με κλειστά μάτια μου είπε το αντίο με ένα χαμόγελο...μάλλον με άκουγε!

Θα σε θυμάμαι πάντα....

το τζιέρι σου....

Η πατρίδα αυτή, μήτρα ποιητή

Γεια σας, γεια σας....


Το σημερινό post γράφεται με αφορμή μια φράση που άκουσα εχθές από μία νέα κοπέλα.

*Η Ελλάδα είναι μόνο για διακοπές, για τίποτα άλλο*

Μια φράση που πλέον ακούγεται από πολλούς, μικρούς και μεγάλους. Σπουδαγμένους και μη.

250.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Κύριο κίνητρό τους: να ζήσουν αξιοπρεπώς, να έχουν μία δουλειά για να μπορέσουν να θρέψουν τη οικογένειά τους.

Δεν  είναι εύκολη η απόφαση να φύγεις, ότι και να μου πει κάποιος. Άλλο όταν είσαι είκοσι και είκοσι πέντε χρονών και άλλο τριάντα και σαράντα. Κακά τα ψέμματα, η αλήθεια είναι αυτή.

Και δε λέω πως στο εξωτερικό που θα επιλέξει να πάει κάποιος δε θα βρει καλές συνθήκες διαβίωσης. Δε θα καταφέρει να εξελιχθεί και να πετύχει, έτσι γίνεται με όσους από εμάς φεύγουμε μακριά από αυτήν τη χώρα που ονομάζουμε Ελλάδα. Ελλάδα, το τονίζω, όχι Ελλαδίτσα!

Υπάρχει όμως και η άλλη μεριά του νομίσματος!

Για όσους έχουν ζήσει πολλά χρόνια στην ίδια χώρα, που έχουν μάθει τις μυρωδιές, τους ήχους της, τον αέρα της, γιατί μία χώρα είναι και όλα τα προηγούμενα που αποτυπώνονται στο μυαλό, στην καρδιά και στη μνήμη μας, είναι δύσκολο να μην τα μνημονεύουν διαρκώς, εκεί στα ξένα που θα είναι.

Ό,τι και να λέμε, μόνο εδώ θα σε καλημερίζει κάθε μέρα ο μανάβης και ο φούρναρης της γειτονιάς σου, όταν θα σου δίνει μαζί με το ψωμί δώρο και το πρωινό σου κουλούρι.

Μόνο εδώ θα ακούς το καλοκαίρι από τα μπαλκόνια να ρουφούν όλο πάθος τον ελληνικό τους καφέ οι ηλικιωμένοι και να σου χαμογελάνε.

Μόνο εδώ, θα περπατάς στο δρόμο και κάποιος θα βάλει δυνατά τη μουσική στο σπίτι του και άμα σε δει θα σου αφιερώσει και καναδυό στίχους, έτσι απλά για να φτιάξει τη μέρα σου.

Μόνο εδώ, όταν δεν είσαι καλά, θα σε πάρουν τηλέφωνο οι φίλοι σου και θα σε βγάλουν αμέσως μία βόλτα και θα σε κάνουν να ξεχαστείς.

Μόνο εδώ, ο αέρας μυρίζει ταυτόχρονα θάλασσα, βασιλικό, αγιόκλημα, λεμονιές και τριανταφυλλιές.

Η πατρίδα αυτή, γέννησε τους μεγαλύτερους φιλοσόφους, λογοτέχνες και ποιητές. Και ακόμα γεννάει, μόνο που τώρα οι περισσότεροι φεύγουν στο εξωτερικό.

Εμείς οι ίδιοι, οι κάτοικοι αυτής της χώρας κάναμε τα μεγαλύτερα λάθη στην ιστορία της και δυστυχώς συνεχίζουμε να κάνουμε και άλλα. Να λέμε και τις αλήθειες μας.

Επιβάλλεται λοιπόν να αλλάξουμε, να γίνουμε καλύτεροι από ποτέ. Να κάνουμε ξανά την Ελλάδα πρώτη, όχι σαν τουριστικό προορισμό μόνο, αλλά σαν γενέτειρα του πολιτισμού, του πνεύματος, του χαρακτήρα των ανθρώπων της.

Γιατί όπως λέει και το τραγούδι που έγραψε η Τασούλα Θωμαίδου σε μουσική του Γιάννη Χρυσομάλλη:

Όλοι οι καιροί σκύβουν πάνω από τον Παρθενώνα

μες στους αιώνες τα μάρμαρα ακόμα σκοπούς τραγουδούν

Μια μικρή συμβουλή για όλους μας: Ας κατεβάσουμε λίγο τον εγωισμό μας, την υπέρμετρη περηφάνια μας και τα τεράστια κόμπλεξ μας, και ας δουλέψουμε για να κρατήσουμε αυτήν την πανέμορφη χώρα ΖΩΝΤΑΝΗ!

Φωτογραφίες που θυμίζουν Ελλάδα, από το προσωπικό μου αρχείο.

Μαζί με τον παππού και τη γιαγιά τρώγοντας αγγουροντομάτα, κόβοντας φασολάκια στον κήπο και με την προγιαγιά να μου δίνει, τι άλλο Lacta!

                                                         Με αγάπη

Πάει κι αυτό!!

Πάσχα ήταν και πέρασε.

photo by Chris

Επιτέλους επιστροφή στην καθημερινότητα, γιατί είχαμε βγει πολύ εκτός προγράμματος.

Αν και αυτό το Πάσχα ήταν τελείως απρογραμμάτιστο για μένα...μπορώ να πω, αν εξαιρέσω την ίωση που με ταλαιπωρεί ακόμη, ήταν ένα διαφορετικό, πολύ ωραίο Πάσχα.

Τίποτα τετριμμένο.

Τίποτα το ίδιο.

Διαφορετικά άτομα.

Διαφορετικές συνήθειες.

Ατελείωτες ώρες εκτός σπιτιού για ένα σωρό πράγματα.

Μπορεί βέβαια ο καιρός να μας θύμισε τον χειμώνα που δε μας έκανε φέτος, αλλά δεν πτοηθήκαμε καθόλου.

Και ειλικρινά αναρωτιέμαι εκεί στη νότια Ελλάδα τόση ζέστη είχε, που όλοι κατέληξαν στις παραλίες, γιατί εμείς εδώ βόρεια, βάλαμε τα παλτουδάκια μας και ανάψαμε τις σομπίτσες μας.

Και τελικά περάσαμε μια χαρά, παρόλο που δεν ακούγαμε κανένα κύμα να χτυπά στους βράχους, πέρα βέβαια από αυτό στον Θερμαϊκό κόλπο μας.

Λιτά τραπέζια με πολλή αγάπη, πολύ γέλιο και μάτια που έλεγαν αλήθειες.

Αυτό που δε θα ξεχάσω αυτές τις γιορτές είναι η Μεγάλη Παρασκευή και η βόλτα μου, παρά τον άστατο καιρό νωρίς το πρωί στο κέντρο της πόλης μας. 

Η Παναγία Δεξιά, όπως και όλες οι εκκλησίες που επισκέφτηκα, ευωδίαζαν με τα λουλούδια του Επιταφίου και η ατμόσφαιρα ήταν κατανυκτική, όπως όφειλε να είναι φυσικά.

Υπάρχουν στιγμές που θέλεις κάτι τόσο πολύ και δε γίνεται ποτέ, όσο και αν προσπαθείς και άλλες φορές που μπορεί απλά κάτι να επιθυμήσεις για μία στιγμή και αυτό άμεσα να πραγματοποιηθεί.

Με λίγα λόγια, πως καταφέραμε φέτος, για πρώτη φορά, να κάνουμε Ανάσταση μαζί οι φιλενάδες, δεν το έχω εμπεδώσει ακόμη πλήρως. Πότε αποφασίστηκε και πότε εκτελέστηκε αυτή η ιδέα, ακόμη αναρωτιέμαι! Για τη συνέχεια βέβαια δε θα μιλήσω...γιατί και αυτό που κάναμε μετά, για πρώτη φορά το κάναμε γενικότερα.

Τελικά το να ξεφεύγεις από τα τετριμμένα και να ακολουθείς τα θέλω σου και τις επιθυμίες σου, έστω και αν οι μέρες επιτάσσουν να είναι όλη η οικογένεια μαζί, μερικές φορές σε χαλαρώνει.

Και αν είχαμε ανάγκη από χαλάρωση....!!!

Κάπως έτσι λοιπόν κύλησε και το δικό μας Πάσχα.

Πάσχα στα πάτρια εδάφη φέτος και νομίζω ότι δεν έμεινε άνθρωπος που να μη βρήκα τον χρόνο να τον δω και να πιω μαζί του έστω και ένα γρήγορο καφέ.

Αναπληρώνω τον χαμένο χρόνο...όπως έχετε καταλάβει!

Από δω και πέρα να ευχηθώ ήρεμες μέρες για όλους μας....

την αγάπη μου

                                                                                                                                      Kristy